Κουβάρι
Ένα κουβάρι γεμάτο πόνο,
που έχεις κάνει χρόνια ολόκληρα
να το ...φτιάξεις,
που το έχεις πλέξει με δάκρυα,
με έντονες συναισθηματικές φορτίσεις, πόσο εύκολο είναι
να μην το κουβαλάς μαζί σου πια...;
Θα μου πεις, γιατί, το κουβαλούσες;
Είναι κομμάτι σου.
Σα να σου λέω ότι
κουβαλάς το ...χέρι σου!
Πόσο εύκολο θα ήταν να το διαχωρίσεις;
Πόσο είναι δυνατό να το αποκολλήσεις
από το είναι σου;
Και το κενό που θ’ αφήσει;
Θα αντέξεις;
Θ’ αντέξεις με τόσο κενό μέσα σου;
Πώς θα νιώθεις,
πώς θα αισθάνεσαι,
πώς θα γεύεσαι τις εμπειρίες σου πια,
χωρίς αυτόν τον παλιό …πόνο;
Χωρίς ό,τι αυτό προκαλούσε;
Πόσο πιο ελεύθερη ύπαρξη, μπορείς να νιώσεις μετά;
Πόσο έτοιμη ύπαρξη για νέα αισθήματα, νέες εμπειρίες;
Σα να παίρνεις
μια ωραία γεμάτη οξυγόνο ανάσα.
Καθάρισμα των σκέψεων,
ασκεψία,
απόλαυση της στιγμής,
του τώρα!
~.~
A Ball of Yarn (Tangle)
A ball of yarn full of pain,
which you’ve spent years of ... making,
which you’ve woven
with tears,
with intense emotional weight,
how easy is it to stop …carrying it anymore?
You’ll ask me,
why, did you carry it in the first place?
It’s a part of you.
It’s like I’m telling you that you’re carrying your...hand!
How easy would it be to separate it?
How possible is it to detach it
from who you are?
And the void that it will leave behind?
Will you be able to handle it?
Will you be able to cope with such a void inside you?
How will you feel,
how will you sense and
savor your experiences, now,
without that old ‘pain’?
Without whatever it caused?
How much freer can you feel afterward?
How ready for new feelings, new experiences?
It’s like taking a nice, oxygen-filled breath.
Clearing your mind,
letting go of thoughts,
enjoying the moment,
the …now!
